Verordening (EU) 2026/147 van de Commissie van 22 januari 2026 tot wijziging van de bijlagen II en V bij Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de maximumresidugehalten voor benfluralin, benthiavalicarb en penflufen in of op bepaalde producten

Impact bij niet-naleven

Deze EU-verordening wijzigt de maximaal toegestane hoeveelheden van drie bestrijdingsmiddelen in voedingsmiddelen: benfluralin, benthiavalicarb en penflufen. Deze stoffen worden gebruikt in de landbouw en kunnen als residu achterblijven op of in groenten, fruit en andere landbouwproducten. De nieuwe normen zijn bindend voor alle EU-lidstaten, inclusief Nederland, en gelden voor alle bedrijven die voedingsmiddelen op de markt brengen. Voor jou als MKB-ondernemer betekent dit dat je moet weten welke producten je verkoopt en of deze mogelijk deze residuen bevatten. Dit raakt niet alleen boeren en telers, maar ook voedingsverwerkende bedrijven, importeurs, groothandels, supermarkten en restaurants. Ook als je producten uit het buitenland betrekt, blijf je verantwoordelijk voor de naleving van deze normen wanneer je ze in Nederland verkoopt. De impact van niet-naleving is aanzienlijk. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) controleert regelmatig op residuen en kan bij overtredingen boetes opleggen, producten uit de handel nemen en in ernstige gevallen je bedrijf tijdelijk sluiten. Voor bedrijven die internationale handel drijven, kunnen overtredingen ook leiden tot importverboden en reputatieschade. De nieuwe normen vereisen een proactieve aanpak. Je moet weten welke producten je verkoopt, van welke leveranciers ze komen en hoe deze leveranciers omgaan met kwaliteitscontrole. Veel ondernemers onderschatten het belang van documentatie en traceerbaarheid, maar dit wordt essentieel wanneer er controlevragen komen. Het is verstandig om nu je processen te evalueren en waar nodig aan te passen, voordat je geconfronteerd wordt met een controle.